Υπάρχουν φορές που φοβάσαι μήπως και δεθείς ακόμα περισσότερο συναισθηματικά με ένα άτομο που αποφεύγεις συστηματικά να τον συναντήσεις…

Μπούρδες θα σου πω εγώ… Γιατί ρε παιδάκι μου να το κάνεις αυτό το πράγμα;; Γιατί να μην δεις αυτόν ή αυτήν που σου χαζεύει το μυαλό;; Που σε κάνει τουλάχιστον μια φορά την ημέρα για δέκα λεπτά να ξεχνάς τα πάντα γύρω σου και να επικεντρώνεσαι στο πρόσωπο του, στο τρόπο που μιλάει, που κινείται στο χώρο;;

Το ξέρω είναι πολύ δύσκολο μα ταυτόχρονα τόσο τέλειο! Μόλις τον δεις απο κοντά ηρεμεί το μέσα σου… Δεν σε απασχολούν σκοτούρες της καθημερινότητας… Είναι λες και μπροστά σου βρίσκεται ο απο μηχανής Θεός σου…

Με πολλούς ανθρώπους έχεις ένα περίεργο δέσιμο.. και δεν σου λέω εγώ απαραίτητα ότι αυτός που θες να συναντήσεις είναι ο έρωτας της ζωής σου… Σίγουρα όμως είναι η καψούρα σου! Και άμα μου πεις όχι, θα σου πω και πάλι, μπούρδες!!

Αυτός που θα του πεις κάποια πράγματα που σε απασχολούν και ξέρεις ότι θα σε ακούσει, θα προσπαθήσει να βρει λύση και δεν θα κάνει πως τάχα ενδιαφέρεται… Αυτός που μπορεί να μην τον βλέπεις κάθε μέρα αλλά μόλις του πεις “δεν είμαι καλά” η επόμενη κουβέντα του θα είναι “που είσαι να έρθω να σε βρώ;”

Είναι το δέσιμο που λέγαμε..

Οπότε σε ένα πράγμα καταλήγω… Μην φοβάσαι να δεθείς!!

Μην φοβάσαι να αντιμετωπίσεις τα θέλω σου… Μπορεί άλλωστε αυτά να είναι με το μέρος σου και να πραγματοποιήσεις κάποιο όνειρο σου που μέχρι πριν σου φαινόταν αδιανόητο ότι μπορεί να συμβεί!

Advertisements

Περπατάμε προχθές στην Τρούμπα λοιπόν και βλέπει το Κελλάκι μια ταμπέλα που κάτι έγραφε για έρωτες και δεν ξέρω γω τι… Όπως μου λέει λοιπόν με απορία “Υπάρχει ανωμαλία στον έρωτα”; της απαντώ “Ο έρωτας είναι μια ανωμαλία απο μόνος του”!

Και θα στο εξηγήσω αμέσως… Πρώτα απο όλα η καψούρα ειναι το πιο άρρωστα απολαυστικό συναίσθημα του κόσμου… και μην μου πείτε ότι δεν έχετε καψουρευτεί;; Απλά δεν σας πιστεύω αν η απάντηση είναι όχι…

Όταν είσαι καψούρης ζεις στον δικό σου κόσμο, δεν σε νοιάζει τίποτα, τα βλέπεις όλα τέλεια…

Μετά απο αυτό έρχεται ο έρωτας… Τότε κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και λες στον εαυτό σου με το πιο περιφρονητικό βλέμμα που μπορεί να αποκτήσει άνθρωπος: “καλά δεν είπαμε ότι δεν θα ερωτευτείς, τι πήγες και έκανες”;;;Αλλά δεν φταίει κανείς… γιατί ο έρωτας είναι αυτό που είναι και μπορεί να σε χτυπήσει κατακέφαλα εκεί που δεν το περιμένεις… Το θέμα είναι να το διαχειριστείς… Και το καλό που σου θέλω μην διανοηθείς να κάνεις πίσω… Μετά θα το χτυπάς το κεφαλάκι σου στον τοίχο και θα είναι αργά… Μην φοβάσαι να δείξεις στον άλλο αυτά που αισθάνεσαι, να του πεις όλα αυτά που απασχολούν το μυαλό σου το βράδυ…Ξέρω φοβάσαι μην πληγωθείς… είναι ότι χειρότερο άλλωστε…Προτιμάς να μην δείξεις τίποτα για να είσαι ήσυχος… Σκέφτηκες ποτέ όμως ότι και ο άλλος μπορεί να νιώθει ακριβώς το ίδιο;;;Πες τα λοιπόν και ρίσκαρε δίχως αύριο… μπορεί η ανταποκρίση απο τον απέναντι να είναι αυτή που θες… και αν δεν είναι μην σκας τουλάχιστον προσπάθησες…

Πως να κατηγορήσεις κάποιον επειδή απλά δεν ένιωσε όλα αυτά που εσύ ήθελες να νιώσει;;;

ΟΜΩΣ…

Να μάθεις να έχεις το θάρρος της γνώμης σου… Έτσι μας έμαθαν τουλάχιστον… Το να αγνοείς κάποιον δεν νομίζω ότι οδηγεί κάπου.. Απλά τον αφήνεις να σιγοψήνεται και να φτιάχνει τις δικές του ιστορίες μέσα στο μικρό μυαλό του, νομίζοντας ότι κάποια στιγμή θα ενδιαφερθείς…

Όλοι μας έχουμε βρεθεί σε δύσκολες καταστάσεις.. Όλοι έχουμε βρεθεί σε φάσεις της ζωής μας που δεν θέλουμε να βλέπουμε άνθρωπο… Απλά να είμαστε κάπου με κλειστό κινητό, ένα τασάκι και έναν καπνό να χανόμαστε στις σκέψεις μας…

Μαγκιά είναι όμως να το πεις στους γύρω σου… να μην κρύβεσαι πίσω απο το δάχτυλο σου και να μην προσπαθείς να αποφύγεις αυτά που δεν θέλεις να αντιμετωπίσεις…

Να ξέρεις ότι όταν αντιμετωπίζεις τους μεγαλύτερους σου φόβους ποτέ δεν θα σε φάνε.. Ίσα ίσα που θα απαλύνεις αυτό που σε τρώει μέσα σου… Και θα λύσεις και ένα εκατομμύριο απορίες σε όλους αυτούς που σε ψάχνουν δίχως να μπορούν να σε βρούν..

Ποτέ να μην φεύγεις επειδή σου είναι πιο εύκολο απο το να προσπαθήσεις… Να είσαι ξεκάθαρος και να πολεμάς για τα θέλω σου..

Άλλωστε η αλήθεια πολλές φορές μπορεί να πονάει… Ποτέ όμως δεν έβλαψε κανέναν..

Και είναι μακριά… Και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα απολύτως για να αλλάξεις τα γεγονότα…

Το μόνο που μπορείς απλά…

ΥΠΟΜΟΝΗ….

Όποιος βρήκε αυτή την λέξη πραγματικά πρέπει να είχε καταφέρει πολλά πράγματα στην ζωή του… Και πόση υπομονή να κάνεις μου λες;;

Που ξυπνάς και κοιμάσαι με μια σκέψη… Να δεις απο κοντά αυτό που τόσο θέλεις… Να καταφέρεις να μηδενίσεις την απόσταση… Να αφήσεις την καθημερινότητα και τα προβλήματα πίσω σου και να κάνεις για μια ακόμα φορά του κεφαλιού σου αγνοώντας τις συνέπειες…

Τουλάχιστον θα έχεις καταφέρει αυτό που θέλεις τόσο πολύ χωρίς να ξέρεις αν θα σου βγει σε καλό… Θα έχεις κατευνάσει την επιθυμία που έχεις μέσα σου…

Και τότε θα ηρεμήσεις… Και θα σκεφτείς λογικά…. Και θα γελάσεις με την ψυχή σου που έκανες αυτό που πραγματικά ήθελες… Και δεν θα το μετανιώσεις γιατί ξέρεις μέσα σου ότι έπρεπε να γίνει… Γιατί αλλιώς θα χάλαγε τη λογική σειρά που έχεις μέσα στο κεφάλι σου και όλα τα κουτάκια σου θα έπεφταν σαν ένας πύργος απο επιτραπέζιο παιχνίδι…

Για αυτό να ζεις το τώρα, να τολμάς και να μην σκέφτεσαι δύο και τρείς φορές αν πρέπει να κάνεις κάτι…

Δεν υπάρχουν πρέπει στη ζωή… Υπάρχουν μόνο θέλω… και πολλές φορές τα «θέλω» μας δεν μας έκαναν κακό αλλά μας έκαναν ακόμα πιο ευτυχισμένους στις ζωές μας….

Να θυμάσαι πάντα… Τα χιλιόμετρα δεν παίζουν κανέναν απολύτως ρόλο όταν αυτό που υπάρχει μέσα σου είναι πολύ δυνατό και δεν σε αφήνει να κοιμηθείς εύκολα τα βράδια….

Αυτόν που σου ανοίγεται και δεν κρατάει πράγματα για τον εαυτό του μην τον φοβάσαι… Σημαίνει ότι δεν σε κοροϊδεύει..

Πρώτα απο όλα δεν μπορεί να πει ψέματα… μόλις του περάσει απο το μυαλό να πει ένα τόσο δα μικρό ψεματάκι αρχίζει να γελάει…

Έπειτα να ξέρεις ότι ένας τέτοιος άνθρωπος δεν είναι συχνά ευγενικός γιατί αυτό που θα σκεφτεί θα στο πει έτσι όπως το έχει μέσα στο κεφάλι του.. χωρίς να συγκρατηθεί και χωρίς να κρατήσει τα προσχήματα…

Βέβαια μόλις δει ότι σε πλήγωσε θα κάνει τα πάντα για να σου δείξει ότι δεν ήθελε να πει αυτό που είπε ακριβώς όπως το εννοούσε (άσχετο αν είναι αυτό που ακριβώς εννοούσε)!!!!

Λίγες φορές θα τους δείτε να μιζεριάζουν… Συνήθως είναι με το χαμόγελο στα χείλη γιατί θέλουν να κάνουν και τους γύρω τους να ξεχνιούνται απο την καθημερινότητα και τα προβλήματα που έχουν στη ζωή τους..

Αυτούς τους ανθρώπους να τους έχετε ψηλά στη λίστα των προτιμήσεων σας…

Γιατί δεν θα σας προδώσουν ποτέ… Γιατί ξέρουν να δίνονται ολοκληρωτικά,χωρίς να φοβούνται… Γιατί ενώ μπορεί να έχουν ανασφάλειες τις εξωτερικεύουν απλά επειδή δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.. έτσι έχουν μάθει να λειτουργούν!!!

Και γιατί μέσα τους βαθιά ζητούν ένα χέρι βοηθείας πολλές φορές… Διότι τα έχουν κάνει μπάχαλο στο μυαλό τους και δεν μπορούν να βρουν άκρη… Να θυμάστε λοιπόν να είστε πάντα εκεί, και εκείνοι σας χρειάζονται και ας μην το δείχνουν πολλές φορές….

Να δίνετε στον άλλο όσα περισσότερα μπορείτε και όσα περισσότερα νομίζετε ότι του αξίζουν!

Όπως όλοι ξέρουμε οι σχέσεις των ανθρώπων είναι πάρα πολύ δύσκολες.. και αυτό επειδή εμείς τις κάνουμε έτσι..

Σκεφτείτε πόσο διαφορετικά θα ήταν όλα αν ρίχναμε τον εγωισμό μας, αν λέγαμε “σε θέλω εδώ και τώρα” χωρίς να μας νοιάζουν οι συνέπειες ή η αρνητική απάντηση που μπορεί να πάρουμε… Αν είμασταν πιο ειλικρινείς όχι μονο με τους άλλους αλλά και με τον εαυτό μας…

Τα συναισθήματα μας είναι πολύ περίεργα μπορεί να αλλάξουν απο την μια στιγμή στην άλλη και πολλές φορές δεν μπορούμε να τα ελέγξουμε!!

Σκέψου πόσες φορές ενώ έχεις φτιάξει μια ιδανική εικόνα στο μυαλό σου για αυτόν που τόσο πολύ θέλεις στη ζωή σου, ξαφνικά να σου πει κάτι και να ξενερώσεις τόσο πολύ που δεν θα θέλεις τίποτα μετά…

Για αυτό να δίνετε όλο σας το είναι και ας φοβάστε πολύ σε αυτόν που νομίζετε ότι το αξίζει πραγματικά!! Και ας κάνετε λάθος… Τουλάχιστον εσείς θα ξέρετε ότι προσπαθήσατε…

Και σας το λέει κάποια που δίνεται σε υπερβολικό βαθμό στους άλλους, έχει βοηθήσει πάρα πολλές φορές σε δύσκολες καταστάσεις, έχει φάει τα μούτρα της εκατομμύρια φορές και έχει απογοητευτεί άλλες τόσες απο τους ανθρώπους… (ας μου λέει μια πολύ καλή φίλη “έχεις καταντήσει θύμα” ) Τουλάχιστον είμαι εντάξει με τον εαυτό μου…😉😉😉

Αυτό που πάντα παρατηρούσα στους ανθρώπους πρώτα είναι το βλέμμα… Τα μάτια τους… Απο αυτά μπορείς να καταλάβεις πολλά..

Αυτό που λένε “τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής” είναι σωστό τελικά…

Το βλέπω πρώτα απο εμένα που όταν είμαι στεναχωρημένη όλοι οι φίλοι κι οι γνωστοί το καταλαβαίνουν αμέσως…Σχεδόν ποτέ δεν χρειάστηκε να πω κουβέντα..

Η συζήτηση ξεκινούσε: “Έλα λέγε τώρα τι έχεις φαίνεται στα μάτια σου ότι κάτι σε έχει χαλάσει”…

Πέρα όμως απο τα συναισθήματα που βλέπεις πολλές φορές αρκεί μόνο μια ματιά για να σε κάνει να χαζέψεις… Για να καταλάβεις ότι τώρα την πάτησες…

Και τότε αρχίζεις να σκέφτεσαι κάθε μέρα αυτά τα μάτια που έκαναν τα πόδια σου να τρέμουν, αυτό το βλέμμα που κάθε φορά που το θυμάσαι ξυπνάνε άλλα συναισθήματα μέσα σου, αυτό το χαμόγελο που σε κάνει να αισθάνεσαι τόσο όμορφα και ας μην μπορείς να το βλέπεις κάθε μέρα…

Πολλές φορές τα λόγια δεν μετρούν…αρκεί να κοιτάξεις τον άλλον και τότε θα καταλάβεις για ποιό πράγμα σου μιλάω…